Iz 45,1.4-6; 1 Tes 1,1-5b; Mt 22,15-21  

 

Jezus niejednokrotnie był kuszony do tego, aby zaangażować się w walkę polityczną, a nawet do tego, aby wziąć w swoje ręce władzę polityczną. Jednak Jezus zawsze odmawiał, ponieważ wiedział, że byłoby to zdradą swojej misji, którą otrzymał od Ojca. Misją tą było nauczanie prawdziwej drogi Bożej, czyli sposobu życia, który prowadzi do jedności z Bogiem. Celem Jego nauczania nie było założenie kolejnej partii politycznej, czy też kolejnego ziemskiego państwa, ale zrealizowanie Królestwa Bożego.

Poprzez wezwanie do „oddania cesarzowi tego, co cesarskie.” Jezus uznaje prawo władzy ziemskiej do ustalania Prawa oraz prawo do egzekwowania od obywateli jego przestrzegania. Co więcej wzywa ludzi, do stosowania się do ustanowionego przez władzę Prawa. Ponieważ państwo jest wspólnotą polityczną, gdzie mieszkający na pewnym terenie ludzie są ze sobą związani wspólnym Prawem, wynikającymi z niego uprawnieniami oraz obowiązkami, możliwość tworzenia Prawa przez władzę, jak również możliwość egzekwowania od obywateli przestrzegania tego prawa, całkowicie wystarczy do sprawnego funkcjonowania państwa oraz jego rozwoju.

Po uznaniu obowiązku obywateli do przestrzegania ustanowionego Prawa, Jezus natychmiast dodaje, że jednocześnie „Bogu należy oddać to, co Boskie.” Tymi słowami stwierdza, że relacja człowieka do świeckiej władzy, jest inna niż jego relacja do Boga. Jednocześnie stwierdził, że Królestwo Boże funkcjonuje inaczej, niż Królestwo ziemskie, i konsekwentnie jest realizowane całkowicie innymi metodami.

 

 

Królestwo Boże, którego głoszenie oraz realizacja była misją Jezusa, nie jest wspólnotą polityczną, ale wspólnotą miłości. Królestwo Boże, nie jest tworzone poprzez stosowanie się do ustalonego przez władzę prawa, ale poprzez więź miłości. Ponieważ więź miłości, jest jedyną więzią, jaką człowiek może związać się z Bogiem oraz z innymi obywatelami tego Królestwa, do tego, aby stać się obywatelem Królestwa Bożego, nie wystarczy tylko zewnętrzne przestrzegania ustalonego przez Boga Prawa. Potrzebne jest przyjęcie miłości Boga oraz ukochanie Boga i innych ludzi. Jednak miłość charakteryzuje się tym, że jest aktem wolnej woli i nikogo nie można zmusić do kochania. Dlatego też, władza polityczna, która może zmusić obywateli do przestrzegania Prawa danego państwa, jest całkowicie nieużyteczna do budowy oraz funkcjonowania Królestwa Bożego.

Właśnie z tego powodu, Jezus Chrystus w celu spełnienia swojej misji doprowadzenia człowieka do pojednania z Bogiem, a następnie do miłosnej jedności z Bogiem, nie usiłował zdobyć władzy politycznej, ale starał się pociąganie ludzi ku Bogu, czy też dokładniej Starał się wzniecić w sercach ludzi miłość do Boga. Mógł to uczynić jedynie poprzez objawianie miłości Boga swoimi słowami oraz czynami.

Ponieważ do rozszerzania Królestwa Bożego oraz do sprawowania władzy w tym Królestwie jedyną „bronią” Jezusa jest miłość, w porównaniu do władców ziemskich, którzy dysponują ariami i policją, Jezus wydaje się znacznie słabszy. Jednak, kiedy spojrzymy na historię ludzkości możemy łatwo stwierdzić, że nawet największe Imperia, które dysponowały wielkimi armiami, po jakimś czasie zanikały i w ich miejsce powstawały nowe. Jedynie Królestwo Jezusa, które zostało założone już 2000 lat temu ciągle trwa i co więcej ciągle rozwija się, ciągle przybywa ludzi, którzy uznają Jezusa za swojego Króle, za swojego Pana i Boga. Dlatego też możemy być pewni, że zgodnie z proroctwami Starego Testamentu będzie Ono trwało na wieki.

Ponieważ Jezus jest Królem serc ludzkich, Jego Królestwo nie ma granic takich, jakie mają królestwa ziemskie. Innymi słowami, Królestwo Jezusa przekracza wszelkie granice, które ustanowił człowiek. Do tego Królestwa zaproszeni są wszyscy ludzie, wszystkich narodowości, wszystkich ras. Zaproszeni są zarówno biedni jak i bogaci. Zdrowi i chorzy. Wykształceni i niewykształceni. Jedynym warunkiem stania się obywatelem Królestwa Bożego jest życie w miłości na wzór samego Jezusa. Każdy, kto prawdziwie kocha jest obywatelem Królestwa Bożego.

Przez przyjęcie chrztu odpowiedzieliśmy na wezwanie Jezusa, uznaliśmy Go za swojego Króla i przyrzekliśmy kroczyć za Jezusem drogą miłości. Bóg napełnił nas Duchem św., czyli swoją Miłością i swoim życiem, w ten sposób zostaliśmy obywatelami Królestwa Bożego.

Jako obywatele Królestwa Bożego jesteśmy wezwani do tego, aby to Królestwo rozszerzać. Możemy to zrobić tylko poprzez dzielenie się tą miłością, jaką otrzymaliśmy od Jezusa.

Módlmy się, abyśmy poprzez wierne kroczenie za Jezusem, czyli poprzez życie z Jezusem i na Jego wzór, podobnie jak sam Jezus objawiali światu miłość Boga i w ten sposób pociągali ku Bogu jak największą liczbę ludzi.

 

HOMILIE

Odsłon artykułów:
22382