I natychmiast po wyjściu z synagogi przyszli wraz z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. A właśnie teściowa Szymona leżała w gorączce. I natychmiast powiedzieli mu o niej. I podszedłszy, wziął ją za rękę i podniósł; i gorączka ją opuściła, i [teściowa] służyła im.

 

  W Ewangelii Marka słowo οκα(dom), jak również wszystkie słowa jemu pokrewne wskazują na wspólnotę chrześcijan, którzy na początku zbierali się w domach (1,29; 2,15; 3,25.25.27.27; 6,4.10; 7,24; 9,33; 10,10.29.30; 12,40; 13,15,34,35; 14,3)

 

  Uzdrowienie chorej osoby poprzez „wzięcie jej za rękę” uznawane było przez Żydów za pracę, która naruszała zakaz pracy w szabat.   Jednak Jezus wykonuje tą pracę w prywatnym domu, a nie w miejscu publicznym. Dlatego też, władze nie widzą tego i nie mogą zarzucić Mu złamanie prawa.

 

  Schemat uzdrowienia teściowej Piotra, przypomina wiele naszych doświadczeń.

1) Problem (doświadczenie niemocy); 2) prośba o pomoc (modlitwa wstawiennicza, modlitwa błagalna); 3) „dotknięcie Jezusa” (uzyskanie pomocy); 4) reakcja (po doświadczeniu mocy Jezusa niektórzy ludzie stają się Jego uczniami, inni wracają do starego  życia).

 

  Służba (diakonia) we wspólnocie uczniów (dom) Jezusa nie wypływa z nakazu, ani z lęku przed karą lub też z chęci zasłużenia na jakąś nagrodę, ale z wdzięczności za otrzymany darmowy dar. Taka postawa jest owocem doświadczenia działania i mocy Jezusa. Teściowa Szymona, która po otrzymaniu daru uzdrowienia służy Jezusowi, jest przykładem (wzorem) dla uczniów Jezusa, jest przykładem właściwej reakcji, na doświadczenie uzdrawiającego działania Jezusa.

HOMILIE

Odsłon artykułów:
18318