I przybyli do Kafarnaum. I natychmiast w szabat wszedłszy do synagogi, nauczał. I byli zdumieni jego nauką, bowiem nauczał ich, jak ktoś, kto posiada władzę, a nie jak uczeni w Piśmie. I natychmiast był w ich synagodze człowiek z duchem nieczystym i zakrzyknął mówiąc: Co tobie do nas, Jezusie Nazareński? Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kim jesteś, święty Boga. I Jezus skarcił go mówiąc: Zamilcz (załóż sobie kaganiec) i wyjdź z niego! I duch nieczysty trzęsąc nim i krzycząc donośnym głosem i wyszedł z niego. I wszyscy tak się dziwili, że dyskutowali między sobą mówiąc: Co to jest? Jakaś nowa nauka z władzą? I duchom nieczystym rozkazuje i są mu posłuszne. I natychmiast rozszedł się słuch o nim wszędzie, po całej najbliższej części Galilei.

 

  Jezus działał w szabat, ponieważ w dni powszednie ludzi pracowali, dopiero w szabat zbierali się w Synagogach.

 

  Jezus egzorcyzmuje i uzdrawia w szabat. Jednak jest bardzo ostrożny. Posługuje się samymi słowami, bez dotykania chorego, czy też dokonywania jakichś innych czynności. Według Prawa Izraela, to nie była praca. Nie mógł więc być oskarżony o naruszenie szabatu. Poprzez ten egzorcyzm Jezus publicznie ukazał swoją moc nad duchami nieczystymi. Moc ta, nie była Jego naturalną, przyrodzoną siłą. Była to moc, którą otrzymał od Boga po wyjściu z Jordanu.

 

  W przeciwieństwie do ludzi demony wiedzą, że Jezus ma moc zniszczyć ich. Królestwo Boże stanowi ostateczne zagrożenie dla królestwa zła. Złe duchy próbują się bronić, ale nie mają szans. Jezus już ich pokonał na pustyni. „Założył im kaganiec”, dlatego też nie mogą gryźć (czyli odłączyć ludzi od miłości Chrystusa). Jednak ciągle mogą szczekać i atakować (straszyć, kusić).

 

  Marek ukazuje reakcje ludzi na działalność Jezusa. Ludzie byli zadziwieni tym, co widzieli oraz tym, co słyszeli. Podziwiali Jego moc. Stał się sławny i popularny. Ci, którzy Go słuchali, odnosili wrażenie, że nauka Jezusa jest nowa. Jedna w rzeczywistości w jej treści nie było nic, co nie byłoby objawiane już w czasach Starego Testamentu. Władza

Jezusa wynika z doświadczenia Boga, przyjęcia Ducha Bożego (mocy Boga) i pokonaniu szatana.

 

  W takim czasie popularności Jezusa, gdy jest On podziwiany i szanowany przez wszystkich ludzi, łatwo jest być Jego uczniem i przyznawać się do Jezusa. W Ewangelii Marka moc Jezusa jest największa na początku, jednak stopniowo maleje, a na krzyżu Jezus jest całkowicie bezsilny. 

HOMILIE

Odsłon artykułów:
24420