Jak jest napisane w Izajaszu proroku:

Oto posyłam mojego zwiastuna przed twoim obliczem,

który wygładzi drogę twą;

głos wołającego na pustkowiu:

Przygotujcie drogę pana;

proste czyńcie ścieżki jego;

był Jan, który chrzcił na pustkowiu i głosił chrzest przemiany dla uwolnienia od grzechów. I wychodziła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, i ci, którzy otwarcie wyznawali swoje grzechy, byli zanurzani przez niego w rzece Jordan. I Jan był odziany w sierść wielbłąda i skórzany pas wokół swoich bioder, i jadał szarańczę i dziki miód. I głosił mówiąc: Idzie za mną mocniejszy niż ja, ktoś, przed kim nie jestem godny schyliwszy się rozwiązać rzemyka u jego sandałów. Ja zanurzyłem was w wodzie, on zaś zanurzy was w duchu świętym.

 

 Marek przedstawia działalność Jana, jako wypełnienie starotestamentowego proroctwa. Natomiast działalność Jezusa, jako część (kontynuację) zbawczego działania Boga w Izraelu.

Marek cytuje dwóch proroków (Malachiasza oraz Izajasza).

& „Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów.” Ml3,1

& „Głos się rozlega: Drogę dla Pana przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec naszemu Bogu!” Iz40,3  

 

  Jana Chrzciciel działa na pustyni, która z jednej strony jest miejscem olbrzymiego zagrożenia dla człowieka, a z drugiej strony jest miejscem, gdzie naród Izrael doświadczył wielkich dzieł Boga, gdzie zawarł z Nim przymierze i stał się Jego ludem. Taka działalność Jana może być rozumiana, jako początek nowych, wielkich dzieł Boga.

 

  Chrzest nawrócenia. W czasach Jana chrzest był ceremonią oczyszczenia, sposobem wyrażenia woli nawrócenia. Tłumaczone na „nawrócenie: greckie słowo „metanoia” oznacza zmianę myślenia, zmianę ukierunkowania swojego życia. W Ewangelii, jest to zmiana hierarchii wartości, a konkretnie, jest to odrzucenie myślenia światowego i przyjęcie myślenia zgodnego z nauką Jezusa, która wyraża wartości Królestwa Bożego i konsekwentnie przemiana sposobu życia.

 

  Opis ubioru Jana przypomina nam postać Eliasza (2Krl1,8). Izraelici wierzyli, że Eliasz przyjdzie przed dniem Pana, że zniszczy stary świat. Natomiast Mesjasz – Pomazaniec Boży, który przyjdzie po nim, ten świat odbuduje.

Później Jezus będzie mówił o Janie, jako o Eliaszu, który przygotował dla Niego drogę. Jednak Jezus przedstawi inne zrozumienie sensu tego przygotowania.

 

  Możemy dostrzec wspólny element, który istnieje zarówno w poprzednich, starotestamentowych dziełach Boga, jak również w tych nowych. Elementem tym jest wyzwolenie, lub też inaczej pascha, czyli przejście (ze stanu zniewolenia do stanu bycia wolnym).

1. Egipt  (przejście z niewoli do wolności)

2. Babilon (przejście z destrukcji narodu do powstania narodu)

3. Jezus (przejście ze śmierci do życia)

4. Dziś (przejście z niewoli grzechu, do wolności dzieci Bożych)

 Pomimo tego, że Bóg wyzwala człowieka z przeróżnych zniewoleń, wielu ludzi jest przekonanych, że Bóg karze za skutki zniewolenia (grzech). Tak myślący ludzie pragną tego, aby Bóg nie widział ich, kiedy grzeszą, aby Bóg nie znał ich grzechu. Jednak w rzeczywistości, jedynie dzięki temu, że Bóg zna nasz grzech możemy mieć nadzieję na wyzwolenie.  Gdyby Bóg nie znał naszego grzechu, nie mielibyśmy żadnych szans na wyzwolenie z jego skutków i na zawsze pozostalibyśmy niewolnikami grzechu oraz innych niesprawiedliwości.

 

  Jezus większy od Jana, ponieważ chrzci w Duchu Świętym, czyli zanurza człowieka w Życiu i Miłości samego Boga.

W Ewangelii Marka Ducha Święty nie jest rozumiany (przedstawiany), jako Druga Osoba Boska, ale jako moc Boga. Jezus jest mocniejszy niż Jan, ponieważ objawia moc Bożą oraz ją udziela. 

HOMILIE

Odsłon artykułów:
19808