I wysyłają do niego kilku spośród faryzeuszów i herodian, aby go przyłapać słowem. I przyszedłszy mówią mu: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i nie troszczysz się o nikogo; nie patrzysz bowiem na [zewnętrzny] wygląd ludzi, ale w prawdzie nauczasz drogi Bożej. Czy jest dozwolone dawać podatek Cezarowi, czy nie? Mamy dać czy nie mamy dać? On zaś poznawszy ich grę, powiedział im: Dlaczego wystawiacie mnie na próbę? Przynieście mi denara, abym go zobaczył. Oni zaś przynieśli. I mówi im: Czyj jest ten obraz i napis? Oni zaś powiedzieli mu: Cezara. Zaś Jezus powiedział im: Co Cezara oddajcie Cezarowi, a co Boga — Bogu. I zadziwiali się nim.

 

  Całą naukę Jezusa w Świątyni należy słuchać w kontekście Jego ukrzyżowania. Jezus mówi o tym, co doprowadziło Go na krzyż i tłumaczy przyczyny własnej śmierci.

 

  W poprzednim epizodzie arcykapłani chcieli aresztować Jezusa, ale bali się tłumu, który jeszcze był po stronie Jezusa. Dlatego też arcykapłani szukali sposobu na to, aby aresztować Jezusa bez narażania się tłumowi. Wysłani przez arcykapłanów faryzeusze i herodianie starają się pochwycić Jezusa w dobrze przygotowane przez arcykapłanów sidła. Gdyby Jezus odpowiedział „należy nie płacić,” mógłby być oskarżony o podżeganie do buntu przeciw okupantowi i zostać aresztowany przez Rzymian. Gdyby odpowiedział „należy płacić,” straciłby poparcie ludzi i arcykapłani sami mogliby go aresztować.

 

  Poprzez swoją działalność i nauczanie, Jezus w sposób całkowicie bezkompromisowy ukazywał obłudę i egoizm przywódców Izraela. Z tego powodu ich nienawiść do Jezusa ciągle narastała. Szczególnie po tym, jak:

  • Jezus był witany przez tłumy jako Mesjasz;
  • ukazał bezsens składania ofiar w Świątyni i zapowiedział Jej upadek;
  • ukazał zatwardziałość, a nawet grzech arcykapłanów i zapowiedział ich upadek;
  • ujawnił, że sam działa z Boskiego autorytetu,

ich frustracja dosięgła zenitu i z całych sił starali się Go pokonać. Jednak przy każdej potyczce Jezus ukazuje swoją mądrość, która znacznie przewyższała przebiegłość przeciwników.

 

  Wydawałoby się, że najbardziej sensownym byłoby uznanie mądrości Jezusa oraz prawdy, którą On głosił. Jednak to wymagałoby nie tylko zmiany sposobu myślenia, ale także zmiany sposobu życia. Oznaczałoby to także rezygnację z posiadanych przywilejów. To była zbyt duża cena. Była to cena, którą przywódcy Izraela nie byli gotowi zapłacić. Zamiast przyjąć prawdę, którą głosił Jezus woleli Go zabić i w ten sposób uratować swoje pozycje, zachować swój stary sposób życia.

  • Przyjęcie prawdy o sobie, o drugim człowieku, o świecie i o Bogu może być i bardzo często jest kosztowne. Aby ją przyjąć trzeba być gotowym na zapłacenie pewnej ceny. Może to być trud i ból związany ze zmianą poglądów lub sposobu życia. Może to być rezygnacja z własnych planów i ambicji. A może to być nawet samo życie.
  • W kontekście dzisiejszej Ewangelii, warto zastanowić się nad tym, czy jesteśmy gotowi na przyjęcie prawdy, nawet wtedy, gdy oznacza to konieczność zmiany dotychczasowego sposobu myślenia lub sposobu życia, lub konieczność uznania swojej pomyłki, a może nawet konieczność poświęcenia swojego życia.

  Ludzie, którzy chcą doprowadzić do aresztowania Jezusa wbrew swoim własnym intencjom, wbrew sobie samym wyznają prawdę o Jezusie. Rzeczywiście zgodnie z ich stwierdzeniem, Jezus jest prawdomówny. Nie kieruje się ani własnymi korzyściami, ani opinią ludzi o sobie, ale bezkompromisowo nazywa rzeczy po imieniu. Dobro nazywa dobrem. Fałsz nazywa fałszem, a obłudę obłudą. Naucza drogi Boga, drogi prowadzącej do pełni życia. Jest to możliwe, ponieważ, w przeciwieństwie do tych, którzy z Nim walczą, Jezus ufa Bogu i jest gotowy ponieść wszelkie konsekwencje swojej wierności.

 

  Właśnie dzięki takiej postawie Jezus ukazuje niezakłamaną prawdę o Bogu. Jednocześnie ta postawa wobec przywódców, którzy mieli zatwardziałe serce doprowadza Jezusa na krzyż.

 

  Przekazując prawdę o Jezusie ustami Jego wrogów, autor Ewangelii ukazuje, że Bóg może działać i realizować swój zbawczy plan nawet poprzez słowa i czyny zamkniętych na Jego łaskę ludzi. Ta prawda będzie także ukazana przy opisie męki i śmierci Jezusa.

 

*

  Jezus ukazywał moc Ducha Bożego poprzez swoje czyny oraz naukę. Następne trzy epizody ukazują, jak Jezus dzięki tej mocy Bożej był w stanie czytać Pisma. Przy okazji dyskursów biblijnych ukazane zostają dwie zasadnicze prawdy nauki Jezusa. Pierwszeństwo Boga oraz nadzieja zmartwychwstania.

  

HOMILIE

Odsłon artykułów:
19800