I przystępują do niego Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, mówiąc mu: Nauczycielu, chcemy, abyś nam uczynił to, o co cię poprosimy. On zaś powiedział im: Co chcecie, abym wam uczynił? Oni zaś powiedzieli mu: Daj nam, abyśmy w twojej chwale siedzieli jeden po twojej prawej, a jeden po lewej. Zaś Jezus im powiedział: Nie wiecie, [o] co prosicie. Czy możecie wypić kielich, który ja piję, lub zostać ochrzczeni chrztem, którym ja daję się chrzcić? Oni zaś powiedzieli mu: Możemy. Zaś Jezus powiedział im: Kielich, który ja piję, wypijecie, i chrztem, którym ja daję się ochrzcić, będziecie ochrzczeni. Zaś nie moją rzeczą jest dać usiąść po mojej prawej lub lewej; ale [będzie to dane] tym, którym jest przygotowane.

 

  Pomimo wcześniejszych zapowiedzi Jezusa, Jakub i Jan nie rezygnują ze swoich oczekiwań. Są przekonani, że Jezus już niedługo pokona swoich wrogów i zostanie królem. Chcą uczestniczyć w chwale, władzy i bogactwie Jezusa.

 

  Wyrażona przez Jakuba i Jana prośba świadczy o tym, że ciągle nie rozumieją nauki Jezusa o drodze ucznia, ani nie słyszą Jego słów o oczekującym Go cierpieniu i własnej śmierci. Niezmiennie, tym razem w otwarty i bezpośredni sposób domagają się nagrody za swoje oddanie Jezusowi.

 

  Picie kielicha oznacza uczestniczenie w konsekwencjach wyborów i czynów człowieka.  Dopuszczenie „chrztu” oznacza zgodę Jezusa na cierpienie zadane mu przez ludzi.

 

  Jezus jasno mówi im, że ciągle nic nie rozumieją, ale jednocześnie wyraża swoje przekonanie, że w końcu zrozumieją i będą w stanie pójść drogą, aż do samego końca, pomimo prześladowań oraz innych cierpień, które ich spotkają.

 

HOMILIE

Odsłon artykułów:
22370